چندی پیش به دانشگاههای تربیت مدرس و شهید بهشتی تهران رفتم تا به سایت پایان نامه های دوره دکتری و کارشناسی ارشد آنها سری بزنم و بهره ای بگیرم. علیرغم همراه داشتن معرفی نامه و کارت شناسایی و پارتی (ببخشید، معرف!) هیچکدام از مسئولین سایتها اجازه ندادند بیشتر از ۲۰صفحه اطلاعات از آرشیو شان بردارم. به همین خاطر از رفتن به سایر دانشگاهها منصرف شدم و یک راست به خانه برگشتم! عجیب است هنوز دانشگاه های ما (در عصر اطلاعات) اینگونه اند...