یکی از مفاهیمی که امروزه در مدیریت شهرها بکارگرفته می شود، مفهوم برند شهری است. برندسازی برای هر شهری یکی از راهکارهای موثر برای رشد و توسعه همان شهر به حساب میرود. در چند دهه اخیر ایجاد برند شهری به مثابه یک ابزار راهبردی جهت ایجاد مزیت رقابتی یک شهر، به یک کنش مرسوم تبدیل شده است تا در پرتو گسترهای از متغیرهای مفهومی نظیر تاریخ، مردم شناسی، اقتصاد، سیاست و خط مشی ها موجب رشد و توسعه شهر شود. از این رو لازم است خط مشی گذاران بر نقش برندسازی شهری همچون یک ابزار استراتژیک توسعه توجه داشته باشند. در پژوهش کاربردی حاضر با استفاده از روش تحقیق پیمایشی که برای جمع آوری اطلاعات و داده ها نیز از روش کتابخانه ای استفاده شده است ابتدا چارچوب نظری موضوع برندسازی شهری تبیین شده و سپس برندهای مختلف مطرح شده برای شهر تبریز را مورد بررسی قرار میدهد. نتایج این مطالعه نشان میدهد که در سالهای اخیر تلاش هایی غیر نظام مند برای معرفی یک برند برای شهر تبریز انجام شده است که از آن جمله میتوان به عنوان های: تبریز، شهر اولینها؛ احیای لقب فیروزه اسلام؛ تبریز شهر صنعتی و نمایشگاهی ایران اشاره کرد که به دلیل عدم وجود مدیریت کارآمد و عدم مطالعه آماری، دانشگاهی و جهت دار نتیجه بخش نبوده است.

محل انتشار:
اولین همایش بین المللی انسجام مدیریت و اقتصاد در توسعه شهری

نویسندگان:
مصطفی شکری، علی جودکی، فرهاد عزیزی، ئاسو اسماعیلپور

برند سازی شهری